Moja mała dziewczynko z AK cz. II

Ref.: Moja mała dziewczynko z AK, dorastałaś tak szybko, rodziłaś w piekle. Twarz anioła, serce lwa, próbowali Cię złamać tak zaciekle… (x2) To płacze Stasiu za swoją mamą, w zimnie go trzymają, jeść mu nie dają. Czy to się podoba naszym sojuszniczym krajom? Czy Fordon to wdzięczność za polską krew przelaną?! Siedzą dziewczyny, czarne szyby w oknach, zabija je powoli Inowrocław. Biją je na śledczym, dręczą dalej po wyroku, znów łza się kręci w oku, włosy stają dęba znowu! A gdy patrzę na mych synów, szczęśliwy i dumny, myślę o dzieciach więzionych za komuny. I Ty spójrz na ponure więzienne mury, pomyśl, co tam się działo za komuny! Ja mijam tamte miejsca, przekładam karty książek, i znów kolejną płytą zapomniany temat drążę. Znów w czasie mnie przenoszą słowa rapowej modlitwy, dzieciom jeść zanoszę, chcę by z nimi matki wyszły. [Ref. (x2)] Niech żyje wolna Polska, okrzyki dobrze znane, dziś ginie jedna z nich, jakieś dziecko woła mamę. Dzieci dziewczyn z AK też są karane, nóż w kieszeni się otwiera, mówić o tym nie przestanę! One płaczą, gdy ich matki są torturowane, ja znów Cieplińskiego czytam testament. I czasem sobie myślę: łatwiej byłoby nie wiedzieć, lecz już wiem i chcę innym opowiedzieć. A kto ma własne dziecko niech sobie wyobrazi, więzione noworodki w oparach kaźni… Krzyki przesłuchiwanych, pobitą dręczą matkę, jej głodne dziecko leży na kamiennej posadzce. Pytasz: kto zadawał bohaterom tamte razy? To partia, którą założył Stalin! Oni do dzisiaj działają – po zmianie nazwy, wchodzą do Sejmu w ramach demokracji! [Ref. (x2)]