Powstanie 1863

Niszczą fundamenty, budują więzień mury, krzyżują Ojczyznę naszą po raz wtóry! Niewola wypełnia dłonie orężem odwagi, dławiony polski żywioł niewolą się karmi. Z pracujących w polu robi kosynierów, zawiązuje konspirację w szkołach dla oficerów. Kula, która rani lub trafia prosto w serce, to doping dla tysięcy, by walczyć o to miejsce! I korzenie wrosłe w tą ziemię, niech wyrośnie na nich kolejne pokolenie! Ci co wcześniej się kłócili, dziś stanowią jedność, walczą ramię w ramię o niepodległość! Wolność albo klęska, drżą młodym chłopcom dłonie, do broni Polacy, bo branka Was pochłonie! Pragnienie wolności przeciw sile wojsk ruskich, tu pieśni, modlitwy, tam czekają już wywózki! Ref.: Powstańcy w świecie rozsławili polskie męstwo, być zwyciężonym i nie ulec – to zwycięstwo! Nad światem obojętnym znów krzyczy powstanie: Ojczyznę wolną racz nam wrócić Panie! (x2) Po latach czcimy heroizm, tych, co z niewolą nie chcieli się oswoić! Tych, co wartości użyli jak zbroi, tych, którzy siłę czerpali z niedoli! Gdy myślę o ludziach, którzy się nie bali ginąć, bym mógł w Polsce mieszkać z rodziną, bym mógł bez strachu wiązać los z tą krainą, dumny jestem, że Polacy z męstwa słyną! Dziś dzięki wielkim ludziom minęły czasy straszne, jednak o wolność trzeba walczyć zawsze! Dziś na Sybir nie wywiozą, gdy wywieszę polską flagę, Lecz wrogowie Polski działają dalej! Więc jeśli Ojczyzna nie jest dziś krajem marzeń, zrób coś, by to zmienić, a nie wszystko miej jej za złe. Patrz na twarze powstańców, poczuj dumę i odwagę, i w czasach pokoju podążaj ich śladem! [Ref. (x4)]